December 17, 2024
Admin / Poem
ਮਹਿਲ ਮੁਨਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਨਾ,
ਬੱਚਿਆਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਨ ਭਾਂ ਭਾਂ!
ਰੁਤਬੇ 'ਦਿਆਲ' ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਹੋਵਣ,
ਮਾਂ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਮਿਲਦਾ ਤਾਂ।
ਜਿਸ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਬਾਲ ਨਹੀਂ,
ਓਸ ਘਰ ਦਾ ਕੋਈ ਹਾਲ ਨਹੀਂ,
ਔਤ ਨਾਲ ਆਖਿਓ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੋਕੋ,
ਰੱਬ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ!
ਹਰ ਵਿਹੜੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬੱਚੇ-
ਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੇ।
ਧੀਆਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿਚ ਹੱਤਿਆ,
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ!
ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਭੁੱਲਾਂ ਬਖਸ਼ਾ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਪਰ ਇਹ ਹੋਣਾ ਮੁਆਫ ਨਹੀਂ।
ਜਿਸ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਬਾਲ ਹਸੇਂਦੇ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜਹਾਨ ਵਸੇਂਦੇ,
ਬੱਚੇ ਹਨ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕੁਦਰਤ ਦੀ-
ਮਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਦੇ ਤਾਰੇ!
ਹਰ ਵਿਹੜੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬੱਚੇ,
ਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੇ।
''ਓਹ ਵਿਹੜਾ ਮਹਿਕਾ ਦਿੰਦੇ ਨੇ,
ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਇਹ ਖਿੜਦੇ!
ਵਿਹੜਾ 'ਦਿਆਲ' ਸੁਲੱਖਣਾ ਜਿੱਥੇ,
ਬਾਲ ਨਿਆਣੇ ਰਿੜ੍ਹਦੇ।''
ਪੁੱਤ ਤੇ ਧੀ ਦਾ ਫਰਕ ਮਿਟਾਵੋ,
ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਲ਼ ਨਾਲ ਲਾਵੋ,
ਧੀਆਂ ਨੇ ਹੀ ਆਖਿਰ ਵਿਚ-
ਦੁੱਖ ਦਰਦ ਵੰਡਾਉਣੇ ਸਾਰੇ!
ਹਰ ਵਿਹੜੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬੱਚੇ,
ਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੇ।
''ਜਿਸ ਘਰ ਰੱਬ ਨੇ ਬਖਸ਼ਿਆ
ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਥੋੜ੍ਹ!
ਦਿਆਲ ਕਹੇ ਜ਼ਰਾ ਬੱਚ ਕੇ ਰਹੀਓ
ਦਾਜ ਜਿਹਾ ਨਾ ਕੋਈ ਕੋਹੜ।''
ਪੰਜਾਬੀ ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਵਸਾਇਓ,
ਪੜ੍ਹ ਲਿਖ ਉੱਚੀਆਂ ਪਦਵੀਆਂ ਪਾਇਓ,
ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਇਨਸਾਨ ਹੀ ਜੱਗ-
ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰੇ!
ਹਰ ਵਿਹੜੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬੱਚੇ,
ਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੇ।
ਲੱਗਣ ਨਾ ਤੱਤੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਥੋਨੂੰ, ਵਹਿਣੀਵਾਲੀਆ 'ਦਿਆਲ' ਹਮੇਸ਼ਾ- ਏਹੀਓ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੇ! ਹਰ ਵਿਹੜੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਬੱਚੇ, ਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੇ। ------ -ਹਰਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਚੀਮਾਂ
The children of the yard are lively
