ਹੈਲਥ ਡੈਸਕ : ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਪੇਟੋਲੋਜਿਸਟ ਨੇ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਘਿਓ ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਤੇਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸੈਚੁਰੇਟੇਡ ਫੈਟ ਦਾ ਸੇਵਨ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲਿਵਰ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਰਬੀ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਲੀਵਰ ਵਿਚ ਸੋਜ ਆਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਧਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਚਰਬੀ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਅਸਧਾਰਨ ਚਰਬੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ, ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਦੀ 20 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ 40 ਫੀਸਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਫੈਟੀ ਲੀਵਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ।

ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ

ਅਲਕੋਹਲਿਕ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ

ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੇਵਨ ਜਿਗਰ 'ਤੇ ਚਰਬੀ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋਣ ਦਾ ਇਕ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਨਾਲ ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਸੋਜ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਨਾਨ-ਅਲਕੋਹਲਿਕ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਡਿਜ਼ੀਜ਼ (ਐਨਏਐਫਐਲਡੀ)

ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਰਬੀ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਗਲਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਕਾਰਨ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੋਟਾਪੇ ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅਲਕੋਹਲ ਦਾ ਸੇਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿਚ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਭਾਰਤ 'ਚ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ

ਫੈਟੀ ਲੀਵਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਮੋਟਾਪੇ ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਦਾ ਸੇਵਨ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉੱਚ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦਾ ਪੱਧਰ ਇਨਸੁਲਿਨ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਨੂੰ ਫੈਟੀ ਐਸਿਡ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲਿਵਰ ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਲਕੋਹਲਿਕ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਅਲਕੋਹਲ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਜਿਗਰ ਦੀ ਸੋਜ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿਚ ਫਾਈਬਰੋਸਿਸ, ਸਿਰੋਸਿਸ ਜਾਂ ਲਿਵਰ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਐਕਸ 'ਤੇ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਟਾਬੋਲਿਕ-ਸਬੰਧਤ ਫੈਟੀ ਲਿਵਰ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਸੈਚੁਰੇਟੇਡ ਫੈਟ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਰੱਖੋ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਘਿਓ, ਮੱਖਣ (ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ), ਨਾਰੀਅਲ ਤੇਲ (ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ) ਅਤੇ ਪਾਮ ਤੇਲ (ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ/ਅਤਿ-ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਭੋਜਨ ਪਦਾਰਥ) ਵਾਲੇ ਭੋਜਨਾਂ ਦੀ ਖਪਤ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ। ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੈਚੁਰੇਟਿਡ ਫੈਟ ਟ੍ਰਾਈਗਲਿਸਰਾਈਡਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਿਵਰ ਵਿੱਚ ਚਰਬੀ ਤੇ ਸੋਜ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ, ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਿਓ ਨੂੰ ਸਿਹਤ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਸੁਪਰਫੂਡ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ। ਇਹ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ 60 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੈਚੁਰੇਟੇਡ ਫੈਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ (ਬਨਸਪਤੀ) ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੈਚੁਰੇਟੇਡ ਫੈਟ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸ-ਫੈਟ ਦੀ ਮਾਤਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਡਾਕਟਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਤਲਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਕਾਉਣ, ਉਬਾਲਣ, ਬਰੋਇੰਗ, ਗਰਿਲ ਕਰਨ ਜਾਂ ਸਟੀਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਾਜ਼ੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕਿਹਾ।